Unutamadığım piknik daveti

21.03.2010 - 9:00 | - Tüm hikayeler
  • Annem dedi ki. “Siz okula gidin, ben çay yapar gelirim. Beraber kahvaltı yaparız”. Sanki oraya ne getirecek.

Eskiden okulların bahçeleri büyük olurdu. Büyük ve yeşil. Adeta küçük bir koru gibi. Bizim ilkokulun bahçesi öyleydi. Yazın beslenme saatlerinde bahçede olurduk, piknik havasında geçerdi, güzel olurdu. Hem gözlerden uzak olabilirdin. Böylece öğretmeninde dâhil kimse beslenme çantanda ne olduğunu görmezdi.

Kardeşim ve ben aynı sınıftaydık. İkimize bir tane beslenme çantası veriyordu annem.  İçinde genelde sadece ekmek olurdu. Acıklı  Emrah  filmleri gibi oldu biraz ama durum gerçekten öyleydi. Yoktu yani. Sanırım durumu en kötü olan bizdik. Çocuktuk, doğal olarak utanıyorduk. Hep annemle kavga ederdik. Canım annem ısrarla ve büyük bir çaresizlik içinde  “yok yavrum yok, ne yapayım” derdi. Biz ne yapabilirdik ki.?

Yine bir sabah okula gideceğiz ve yine bir şey yok. Şimdi anlatırken suçluluk duygusuyla içim burkularak da olsa gülüyorum. Annem dedi ki. “Siz okula gidin, ben çay yapar gelirim. Beraber kahvaltı yaparız”. Sanki oraya ne getirecek. Çökelek, ekmek ve çay.  Hepsi bu. Evde ki yoksulluğumuz iyice deşifre olacak. Şiddetle reddettik annemin teklifini. Ekmek arası çökeleği aldık ve okula gittik.

Çocukken çaresizliklerini anlayamadığım ve göremediğim için, birde ben katmerlendirdiğim için binlerce kez özür diliyorum annem senden. Demek ki nazımız sana geçti. Öpüyorum  ellerinden.
 

tarafından girilen tüm hikayeler Yemek ve yaşam kategorisindeki tüm hikayeler
7819 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Etiketler
unutamadığım piknik daveti, köyde yaşam, anılar ve yemek, peynir ekmek, çocuk ve aile ilişkileri, çocuk ve yemek, çocukluğumuzdaki yemekler, yemeklerin öyküleri

Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri