Kül gömmesi

15.11.2009 - 7:00 | - Tüm hikayeler
  • Hepiniz şömineyi bilirsiniz. Şu fasaryadan romantizm kurgularının olmazsa olmazı dekor şömineleri tabi.

Hepiniz şömineyi bilirsiniz. Şu fasaryadan romantizm kurgularının olmazsa olmazı dekor şömineleri tabi. Peki ocakbaşı desem aklınıza ne gelir? Bindokuzyüzseksen sonrası kebap kültürünün zevksiz mekanları değil mi? Ama benim doğup büyüdüğüm yerlerde, pek çok evde ocakbaşı vardı. Durumu iyi olanlar, yeni yeni sobaya terfi ediyorlardı. Soğuk kış günlerinde, ocakbaşının karşısında ısınmak hiç de filmlerde gördüğünüz gibi değildir. 

Hatta bir söz vardır : “önün nohut kavurur, arkan harman savurur” diye. İşte bu ocakbaşlarına gece yatmadan önce en ağır kütükler yanlamasına konulur. Yavaş yavaş sabaha kadar yansın diye. Üç ayağı olan demir sacayakları vardır. Hani şu ocakların üzerinde gördüğünüz minik metal parçalarının atasıdır onlar. İşte bu sacayaklarından en büyük olanı da getirip bu kütüğün üzerine yerleştirirler. Üzerine konulan bakır güğümün içindeki suyu yavaş yavaş ısıtsın diye. Şofben veya kombinin olmadığı evlerde yanan ateşten mutlaka böyle ikincil yararlanmalar düşünülür. Hele de kış günleri, sıcak su her daim gereklidir.

Kaynana geline sormuş
– Kızım, bu su ne suyu?
- Ana, olursa olur suyu; olmazsa hamur suyu…

Köy insanı erken yatıp erken kalkar. Özellikle de köy kadını, güneş doğmadan uyanır. Gece yatmadan ustalıkla yerleştirilen kütükler yavaş yavaş yanmış ve kültablasında unutulan sigara gibi düzgün külyığını haline gelmiştir. Oda hafiften serinlemeye yüz tutmuştur. Ocağa yeni odunlar atılmazsa daha da soğuyacaktır ortalık. Ocağın külleri bir yana doğru yavaşça toplanıp; öbür tarafına yeni odun takviyesi ile ateş canlandırılır. Hemen un, tuz ve karbonatla şu meşhur hamur suyu (olur suyu olarak kullanılsa da mutlaka yeniden doldurulur güğüm) bir araya getirilip hamur yoğurulur. Arasına rastgele dere otu serpiştirilip irice bir ekmek büyüklüğünde toparlanan hamurumuz kıvama gelmiştir. Sıcak küllerin ortası açılır ve tekneden alınan hamur buraya yerleştirilip; ensiran(*) ile üzerine çizikler atılır ve küllerle iyice örtülür. Yeni alevlenen diğer taraftan birkaç köz parçası da maşayla getirilip çevresine ısı takviyesi yapılır. Yaklaşık bir saat sonra kahvaltıda yenmeye hazırdır, Kül Gömmesi.

(*) Hamur işlerinde kullanılan metal spatula. Hamur teknesini kazımaktan, hamura desen/şekil vermeye kadar çok amaçlı bir kullanımı vardır.

 

tarafından girilen tüm hikayeler Yemek ve yaşam kategorisindeki tüm hikayeler
4911 kez okunmuştur. Yorumlar (1) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Toplam 1 yorum yapılmıştır
  • 27.11.2008 - 7:16
  • Cano
  • OLMUŞ valla :))
  • Şeker Abiciğim,
    Şu fasaryadan romantizm kurgularının olmazsa olmazı dekor şömineleri gibi değildir soğuk kış günlerinde ocakbaşının karşısında ısınmak, %u201Cönün nohut kavurur, arkan harman savurur%u201D diye girizgah yapmış, biz okuyucularını uyarmışsın...
    Köyde yaşayıp gördüklerini nüktedan ama gerçekçi bir uslupla anlatmışsın çok güzel...
    İşte tam da bu yüzden şiir gibi olmuş yazın. Hani bir güldürüp, bir ağlattı derler ya... Sen var ya eğer istesen hüngür hüngür ağlatırsın insanı. Arada muzırlıklar yapıp işi ucuzlatmıyorsun ama...
    Bir insan sıcağına sokulmak sabah ayazında uyanıp olur suyundan dökünmek, olmazsa hamur suyundan kahvaltı için sıcak ekmek yapmak demekse eğer en romantik filmde dökmediğim gözyaşını dökesim geliyor arkadaş...
    Şiir gibi yazı...
    Eline sağlık...



    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Etiketler
kül gömmesi, yemek hikayeleri

Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri