Ayşe Teyzem

09.03.2010 - 9:59 | - Tüm hikayeler
  • Ayşe Teyze ve onun kalabalık ailesi bizim komşudan öte bir şeyimiz, evleri ikinci adresimizdi.
  • Yumurtaları bana çırptırırken minik bakır tavaya sıvıyağ koyar, yağ kızınca yumurtaları tavaya döker benim bolca kahkaha atmamı isterdi.
  • Ben kahkaha attıkça, yumurtalar sevinçten daha çok kabarırmış, öyle derdi.

İlkokula yeni başlamıştım. Okulla aram pek hoş değildi. Sık sık okuldan kaçtığım için annemle de aram limoniydi. Evde annemin, okulda öğretmenin beni hiç sevmediğini düşünüyordum. Okul hiç güzel bir yer değildi! Beni kimse anlamıyor, bir tek komşumuz Ayşe Teyze anlıyor, okuldan kaçtığımı görünce öfkeden deliye dönen annemin elinden o kurtarıyordu!

Ayşe Teyze ve onun kalabalık ailesi bizim komşudan öte bir şeyimiz, evleri ikinci adresimizdi. Annem dışarıda bir işi olduğunda bizi sadece onlara emanet ederdi. İyi ki de öyle yapardı. Hayatımda Ayşe Teyzelerinki kadar eğlenceli, neşeli ve sıcak bir ev hatırlamıyorum. İşte ben, ilkokul birinci sınıfın o buhranlı günlerinde, bir yolunu bulup, hep el üstünde tutulduğum, çok sevdiğim o evde alırdım soluğu…
 

Öğlene doğru okuldan gelince, bizim evin kapısını annemin duyamayacağı kadar hafifçe çalardım. Haliyle cevap gelmeyince de: “A, annem evde yok, kesin Ayşe Teyze’ye haber bırakmıştır!” diye kendi yalanıma inanıp, onlara koşturur,

“Ayşe Teyze, annem evde yok da, ben de size geldim.” derdim.

Bir kadın hep mi güler arkadaş. Bir kere de surat as, yüzün azcık eğilsin! Annem bizi ona bırakacak olsa mutlaka haberi olurdu. Ama yine de numaramı yutmuş gibi yapar, “Gel, hoş geldin” diye beni içeriye  buyur ederdi.

“Dur,  önce  annene haber verelim burada olduğunu, merak etmesin ” 

Balkona çıkar anneme seslenirdi: “Hatice, Haticeeee!!”

Kapının çalındığını duyamayacak kadar sağır (!) olan annem: “Efendim Ayşe Abla” diye balkona fırlayınca:

“Canan okuldan çıkmış, eve gelmiş bakmış sen yokmuşsun bize gelmiş. Gelmişken biraz kalsın olmaz mı?” derdi.

Annemin, “o bir eve gelsin, ben ona gösteririm” demeden onayladığı tek insan Ayşe Teyzeydi galiba?!
“İyi bari der” izin verirdi…

Ayşe Teyze, çocukların da annelerinin de dilinden anlayan biriydi.  
  
 “Hadi gel yumurta yapalım” derdi bana.

Hiç sormayacak galiba, diye korktuğum bu soruyu duyunca sevinçten ne yapacağımı şaşırır:

“Tamam ama buşalıklarını ben yıkayacağım” diye peşinden seğirtirdim.

Ayşe Teyze ile mutfakta vakit geçirmeye bayılırdım. Ağzında şeker yuvarlar gibi tatlı tatlı hikayeler anlatır, bolca güler, çokça severdi beni…
 
Ama en güzeli sahanda yumurta yapmaktı yemek hikayeleri için. Yumurtaları bana çırptırırken minik bakır tavaya sıvıyağ koyar, yağ kızınca yumurtaları tavaya döker benim bolca kahkaha atmamı isterdi. Ben kahkaha attıkça, yumurtalar sevinçten daha çok kabarırmış, öyle derdi.

Bu yaşıma geldim hiç unutmadım bu hikayeyi. Hala, Ayşe Teyze usulü tavada yumurtayı severim en çok. Küçük bakır tavada, sıvıyağda yapılanını ve yaparken bol kahkaha atılanını… Yaparken de, istisnasız  benim güler yüzlü Ayşe Teyzem gelir aklıma.

Maalesef, Ayşe Teyze’yi hafta sonu kaybettik. Cenazesinde bile, geçmişimizin o güzel günlerini ve tatlı hatıralarını konuştuk. Kızı Yüksel Abla, bizim yumurta hikayemizi anlattı onca üzüntüsüne rağmen.

“Canan annemin buşalıklarını yıkamaya gelemeyecek” artık diyerek sarıldı anneme “Hatçe Teyze, sana anne diyebilir miyim?” diyerek…          

Onlarla uzun yıllarımızı paylaşmıştık Küçük Bahçe Sokak’ da. Ayrı ayrı mahallelere taşındık sonra. Eskisi kadar sık görüşemesek de  bağlarımız hiç kopmadı. Her ne koşulda olursa olsun, bir araya gelince, paylaştığımız güzel hikayeleri nasıl olup da unutmadığımızı fark ettik.  Biz hayatımızın en güzel, en neşeli günlerini samimiyetle paylaşmıştık onlarla. Duygularımız karşılıklıydı. Bir araya gelince ana yurdumuza dönüyorduk sanki. O yüzden en ufak bir ayrıntıyı kaçırmadan hatırlıyorduk  hikayelerimizi.

Onun için hasta yatağında bizi sayıklıyordu Ayşe Teyze. Ondan sebep, benim için  kanatlarının altına saklanılacak, güzel gülen, güzel konuşan, güzel  insan olarak kalacak  hep Ayşe Teyze.
 
 
tarafından girilen tüm hikayeler Yemek ve yaşam kategorisindeki tüm hikayeler
9948 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Etiketler
ayşe teyze, yemek ve yaşam, yumurta, sevgi ile yapılan yemekler, sevgi yemekleri, yumurtanın lezzeti, ayşe teyzenin yumurtası, yumurta hikayesi

Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri