Annemle yemek yemek

26.09.2009 - 23:27 | - Tüm hikayeler
  • Hemen sofraya oturuldu. Çaylar dolduruldu. Kahvaltıdan sonra annem eline sağlık kızım dedi ve çok güzel dualar etti.

Neden Ağlıyorsun? Annemi Özlüyorum.

Son 3 yıla kadar bayramları hep bir arada ve memlekette kutlardık. Oldukça kalabalık, hareketli ve bol yeme içmeli geçerdi. Bütün aile bir arada olurduk. Akşam geç saatte ablamlar kendi evlerine gitmek üzere ayrılacakları vakit yeğenlerim gitmek istemezler ve bizde kalmak isterlerdi.

Uzun bir aradan sonra yine bayram sebebiyle ancak bir hafta önceden memlekete gittim. Anneme iftar sofrası hazırlamak bana huzur verecekti. Eve iftara davet edeceğim yakın arkadaşlarımı ağırlamak da anneme, çünkü müthiş misafirperverdir. Öyle ki yiyecek bir lokma ekmeği olsa bunu rahatlıkla 5’e bölebilir.

10 gün boyunca neredeyse gün boyunca mutfakta peşinden dolandım, “Annecim bana da bir görev ver de yapayım” diye. Bazen görev verdi, bazen de “ben yapayım bunu, sen yapamazsın” diye oyaladı. Oyaladığı zamanlar ben de başka ev işleri yaptım. İftar saatine yakın da yaptığı/yaptığımız lezzetli yemekleri sofraya yığdım. Memleketin lahmacununu, çiğköftesini, ekmeğini ve tabii ki halka tatlılarını çok özlemiştim. Doyasıya yedim, diyebilirim. İftardan sonraları çay demledim anneciğime, o da namazını kıldı hep çaydan sonra.

Bayram sabahı geldi çattı. Bir önceki gün birlikte mezarlığa gittiğimiz için bayram sabahı gitmedim ben. Bunun yerine evde kalıp gidenlere bayram kahvaltısı hazırlamayı uygun gördüm. Mezarlıktan ablam, iki yeğenim ve eniştem de olmak üzere pek bir kalabalık döndü gidenler. Annem yolda bayağı bir düşünmüş; “misafirler de var nasıl olacak bu kahvaltı işi”.

Hâlbuki benim evde olduğumu ve bu arada kahvaltı için sıkı bir şekilde çalıştığımı atlamış. Nitekim döndüklerinde salonda 8 kişilik; anneciğimin yaptığı 4 çeşit ev reçeli, peynir, çökelek-tereyağı, omlet, közlenmiş taze köy biberi, zeytin, evde yapılmış dut pekmezi, anneciğimle birlikte yaptığımız bayram çörekleri, anneciğimle pazardan aldığımız eşsiz lezzetteki dilimlenmiş domates-salatalık ve memleketimin mis gibi pide ekmeği vardı.

Hemen sofraya oturuldu. Çaylar dolduruldu. Kahvaltıdan sonra annem eline sağlık kızım dedi ve çok güzel dualar etti. Bir de itirafta bulundu, dönerken misafirler de var nasıl olacak bu kahvaltı işi diye uzunca düşündüğünü. Bu itiraf benim çok hoşuma gitti. Bayram boyunca birkaç defa anlattırdım anneme neler düşündüğünü ve nasıl hissettiğini.

Çok güzeldi.

Bayram bitti.

Döndüm.

Annemi, ona sofra hazırlamayı, ona düşündüklerini anlattırmayı çok özlüyorum. Hatırladıkça ağlıyorum. Sanırım biraz alışıncaya kadar veya yoğunluktan bunları düşünemeyeceğim zamana kadar biraz daha ağlayacam.

Seni çok seviyorum, anneciğim. 
 

tarafından girilen tüm hikayeler Yemek ve yaşam kategorisindeki tüm hikayeler
4380 kez okunmuştur. Yorumlar (8) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Toplam 8 yorum yapılmıştır
  • 27.09.2009 - 0:19
  • Erdinç
  • Anne Özlemi
  • Yaklaşık 8.5 aydır annemle görüşmüyorum. Bir kızı sevdim ve anneme karşı gelerek evlendim. Bana bir damatlık bile giydirememenin üzüntüsü onu tam anlamı ile yıktı. şu an hala görüşmüyoruz. Ama çok özledim. Sesini, poğaçalara sinen kokusunu. Kurabiyelerini. Zeytin yağlı dolmasını. "Eve erken gel" deyişini. "Kurban olurum oğlum" deyip başımı okşayışını. Ben de annemi özledim. Çok şanslısınız. Çok.

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.
  • 27.09.2009 - 9:29
  • vesise
  • Erdinç'e
  • çok yakın ve tam anlamıyla hayırlı bir evlat diyebileceğim bir yakınım (ailesiyle birlikte) evde heyecanla gidip annesini havaalanında karşılayacağı saati bekliyordu. 3 gün sonra bayramdı ve annesi, çocukları, eşi ve kardeşleriyle birlikte bayramı geçireceklerdi. havaalanına gittiklerinde maalesef annesinin uçakta kalp krizi geçirdiğini ve vefat ettiğini öğrendi. "pamuğum" diye günlerce inleyişini hiç unutmam. aslında siz de çok şanslısınız, erdinç. anneniz hayatta ve siz hala bir şekilde onun gönlünü alabilirsiniz.
    sevgiyle...

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.
  • 27.09.2009 - 9:29
  • Keskin Akkurt
  • Ağlanır tabii
  • "Cennet anaların ayağı altında" denmiş ya. Annelerini mutlu etmek isteyen kaç kiş kaldı dersiniz? Bu sarı başka sarı. Doku başka işte canım.
  • 28.09.2009 - 9:57
  • AYNUR ÖZDEMİR
  • BAYRAMLAR
  • BENİM BAYRAMLARIM, HEP AİLEMLE OLDUĞU İÇİN VE FARKLI GEÇMEDİĞİ İÇİN FORMALİTE OLARAK GÖRÜYORDUM. ANCAK YAZINIZI OKUYUNCA ÇOK ETKİLENDİM VE AİLE UZAKTA OLUNCA BU DUYGULAR YAŞINIYOR VE BAYRAMLAR ÖNEMLİ OLUYOR DİYE DÜŞÜNDÜM VE DUYGULANDIM. BUNDAN SONRA DAHA FARKLI DÜŞÜNECEĞİM BAYRAMLARI SANIRIM.

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.
  • 29.09.2009 - 17:25
  • Baran
  • Baran
  • Çok güzel.

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.
  • 08.10.2009 - 16:18
  • M.Ali SABIRLI
  • Zaman su gibi
  • Benzer ayrılıkları yaşamış biri olarak sizi çok iyi anlıyorum. Ancak zaman varken bu birliktelikleri, ortak zamanları ve paylaşımları arttırmak gerek. Zira zaman su gibi akıyor
  • 10.11.2009 - 15:08
  • Nazmiye Soytemiz (Akyürek)
  • Anne özlemi
  • çocukluğumda ve evlendikten sonra en büyük abimin ve annemin aramızdan ayrılışına kadar senin anlattığın gibi arife günü sabah namazı kabir ziyaretlerini yapıp herkes evine veya çalışanlar işlerine dönerdi.bayram sabahı abilerim eşlerini ve çocuklarını anneme bırakıp bayram namazına giderlerdi.Namazdan dönünceye kadar annemle ben önceden hazırladığımız zeytinyağlı dolmaları ve çeşit çeşit börekleri kahvaltılıklarla birlikte iki masa hazırlardık.Herkez kahvaltısını yapıp evlerine döner akşam yemeği de birlikte yenir ondan sonraki bayram günlerinde herkes kendi eşi ve çocuklarıyla istediklerini yaparlardı.Abimin ölümü 7 yıl aradan sonra annemin ölümüyle bu anlattıklarımın hiç birini yaşayamadım. Bu nedenle yazını okuyunca çok duygulandım ve ağladım.Bu tür bayramları çok özlüyorum.Keşke hep bayramları eski günlerdeki gibi yaşasak.Herşey gönlünce olsun.Sevgilerimle.
  • 19.11.2009 - 14:47
  • EZGİ KARAKUŞ
  • vesise sarı hanıma hitaben..
  • MERHABA,
    AİLESİNDEN UZAK BİRİ OLARAK BU YAZIYI OKUDUGUMDA KENDİMİ TUTAMADIM AGLAMADIM BUNU YAZAN ARKADAŞIM SENİ COK İYİ ANLAYABİLİYORUM her bayram benim için ailemi görme fırsatı annem sarılır öyle koklarımki anlatamam bambaşka bir özlemdir bu...

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Etiketler
anne, yemek, anne sofrası

Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri