Emeksiz Yemek Olmaz!

23.08.2011 - 16:57 | - Tüm hikayeler
  • Efe, yeğenim Arda’nın yaklaşık iki aylık kangal köpeği.
  • Ablamların, şehir dışındaki köy evlerinde yaşaması için edindikleri bu yavru köpek, hastalandığı için biraz serpilene kadar bizim evin kapalı, korunaklı balkonunda misafir.

Efe, yeğenim Arda’nın yaklaşık iki aylık kangal köpeği. Ablamların, şehir dışındaki köy evlerinde yaşaması için edindikleri bu yavru köpek, hastalandığı için biraz serpilene kadar  bizim evin kapalı, korunaklı balkonunda misafir.

Annemin, torunumun hatırı olmasaydı bu kapının eşiğinden içeri giremezdin diye gözdağı verdiği sidikli Efe, kısa sürede bizim evin maskotu oldu.

Onun o “her görüşte aşk” diye nitelendirdiğim sevgi gösterileri çok iyi geliyor bana. İtiraf edeyim, bu yaşıma geldim böyle bitmez, tükenmez bir sevgi görmedim kimseden! Her görüşünde heyecandan titriyor hayvancağız…

Efe, önceleri sadece benim şımarığımdı. Sevgiye doymamı beklemiş olmalılar, annemle babam aramızdaki bu muhabbeti  uzaktan izlemekle yetindiler başlangıçta. Hele çok hasta olduğu ilk iki hafta geceleri bir saat ara ile kalkıp baktım Efe’ye. Sabaha karşı gık dese kalkıp besledim onu. Karşılığında sevildiğimi hissettim…

Zamanla sevilmeye alıştım!!

Sabahları kurulmuş saat gibi, altıda kahvaltı yapmaya alıştırdığım Efe’nin yemeklerini babam vermeye başladı yavaş yavaş. “Çocuk alışmış bekliyor sen uyuyorsun” diye söyleniyor bazen ama zevkle yapıyor onu besleme işini. Akşam işten eve dönünce “hadi biraz oyna onunla, akşama kadar özlemiştir seni” diyor. Yemek, tuvalet ve oyun saatlerini takip ediyor. Ne benim gibi arada şımartıp azdırıyor, ne de ihmal ediyor. Dozunda, tutarlı, sürekli bir ilgi,  bağlılık ve sorumluluk onunki. Yani sevgi…

Günümüz insanının ilişkileri fast food  dedikleri emeksiz yemek tarzına çok benziyor. Canın istediğinde, fazla bir çaba harcamadan, hızlıca, yüksek kalorili şeylerin tıkınıldığı bu sağlıksız beslenme biçiminin eskilerin o emeksiz olmayan yemekleriyle hiç ilgisi yok.

Efe ile yaşamaya başladığım üç-dört haftadır “Al Yazmalım Selvi Boylum“ filminin meşhur repliği aklıma düşüyor: “Sevgi emektir”.     

tarafından girilen tüm hikayeler Yemek ve yaşam kategorisindeki tüm hikayeler
3419 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Etiketler
efe köpek, ankarada köy hayatı, canan özkazanç yazıları, şehir dışında yaşam, yavru köpek, köpek ve yaşam, yemek kültürü, yemek hikayeleri, sevgi, sevgi emektir, köpek sevgisi, sevgi nasıl gösterilir, sevgiye doymak, aile muhabbeti

Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri
hit counter