Buna derler Küme, Karadeniz Kümesi…

30.10.2013 - 12:17 | - Tüm hikayeler
  • Kümenin yolu Arhavi’deki evin bahçesinde yetişen üzümlerle başlar. Bu üzümler özenle toplanır ve suyu çıkartılır.

Hepimiz biliriz bu deli lazları! Kafayapılarıyla günlük hayatları bile birer fıkra… İşte ben bu yüzden kendi küme yapma maceramı paylaşmak istiyorum sizinle.

Kümeyi az çok hepimiz biliriz. Anneannem yollardı bize hep. Hafif ekşimsi üzüm tadıyla, yemesi kolay, sağlıklı ve katkısız ev yapımı küme benim vazgeçilmezlerim arasında olmuştur hep. Ama tartı, evde kümenin bulunmasına pek bir bozulur, hiç affetmez.

Yemesi kolay demiştik değil mi? Yaaa pışııık! Bu sene memlekete ziyaretim tam küme zamanına denk geldi. Yemesi kolay, yapması pek zahmetli bir iş. Bilseydim bunca insanın emeği geçtiğini, löpür löpür götürdüğüm kümeleri herhalde daha da bir tadını çıkara çıkara yerdim.

Gelelim kümenin yoluna. Yol Arhavi’deki evin bahçesinde yetişen üzümlerle başlar. Bu üzümler özenle toplanır ve suyu çıkartılır. Ekşiliği gitsin diye de üç kere kaynatılır. Bunun dışında komşular, akrabalar, işte kimi bulabildiysek o an, toplanır ve kendi fındıklıklarımızdan toplanıp kavurulan fındıklar iplere dizilir. Buraya kadar iyi hoş da bir güneşli havaya rastladıysak görün siz curcunayı. Nasıl da bir temel içgüdü gibi bilir herkes, ilk güneşli günde, bir fırsat küme yapılacağını. Yardım etmek isteyen gelir sabah erkenden…

Dışarıda ateş yakılır ya da kuzine soba üstüne kurulur kazanlar. Biraz süt, üzüm suyu, mısır unu (tabi kendi bahçemizin mısırından ve kendi değirmenimizde öğütülmüş), buğday unu ve az da şeker ekşiliğe karşı…Sordum bizimkilere, bunun ölçüsü nasıl peki diye ama doğaçlama insanlar ya bizimkiler, cevap şöyle oldu: “Valla öyle işte her zamanki gibi, gözükene kadar.” Hey gidi…bari iyi izleyeyim de göreyim dedim kendi kendime.

Bu karışım ateşin üstüne koyuldu ve karıştırmaya başladık. Arada biri komut verir: “İyi karuştur ha, dibi tutmasun!” Ve o zamana kadar sıvı olan karışım yavaş yavaş macun kıvamına gelir. Bununla birlikte karıştırması da zorlaşır tabi. Hadi beyler işbaşına… Yaa ne demezsin, enteresan şeyler çıkar ortaya. İki bey bir sopayı tutup kazanın etrafında hoplar! Arkada da bir hanım diğer kazanı kendi başına döndürür. “Vuuu! sakun çekme, karizma gitti daaa…”

İyice piştikten sonra bu karışıma küme-papası derler. Papa hazır, hadi hadi çabuk taşıyın ipleri. İki kişi kazanın başında ipleri küme papasına daldırır. Taşıyıcılar da ellerinde birer tabak, geri taşır kümeleri. Bir kişi karşılar ve kümeyi tahtaların üstüne asar. Bu arada biri, diğer kazanı karıştırmaya devam eder ki “dibi tutmasun!”. Bir de yan tarafta yaşlı elemanlarımız oturur. Onların göreviyse, olayı uzaktan izleyip, oradan laf atmaktır tabi (dedem). Böyle pek bir düzenli gibi yazdığıma bakmayın. Bir yandan birbirlerine şakalar yapmak, laf yetiştirmek, bir yandan tabağa damlayan papayı parmaklamak, vızır vızır kalabalıkta birilerine toslamamak bir hayli zor işler...

Böyle üç tur yapılır ve kümeler kurutulmaya bırakılır. Oh! burda işlem tamam diyenlere bir dur bakalım derim bende. Yarın yağmur geliyormuş kümeleri balkona taşıyoruz şimdi. Birkaçını evde sobanın üstüne asalım çabuk kurusun. Yok yağmur rüzgarlı balkonun içine yağdıydı, yağmadıydı derken ömründen ömür gidiyor vallahi. Sonunda anneannem çamaşır asacağını sobanın yanına koydu ve çamaşır yerine kümeyle doldurdu. Salonda artık kümelere çarpmamak için dansöz gibi kıvırıyoruz. Valla oryantal kursuna gidecektim gerek kalmadı. Nihayet sıra geldi işin en keyifli bölümüne. Afiyet olsun bakalım.

İşte buna derler küme, Karadeniz kümesi…

tarafından girilen tüm hikayeler Yemek ve yaşam kategorisindeki tüm hikayeler
27641 kez okunmuştur. Yorumlar (3) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Toplam 3 yorum yapılmıştır
  • 30.10.2013 - 17:00
  • Cano
  • Cansu'yum
  • Kümenin, yemesi kadar yapım aşaması da keyiflidir. Bir o kadar da emek ister küme yapmak. Sevgi gibi...
    Bir kız çocuğunun büyüyüp serpildiğini görmek, onun yazılarını okumak, ondan beslenmek ise tarifsiz bir şey.
    Ellerine sağlık Cansu'yum.Beni beslemeye devam et!

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.
  • 30.10.2013 - 17:04
  • Cano
  • Yemekhikayelerine teşekkürler
  • Sevdiğimiz insanların üretimleriyle buluşmamızı ve onları farklı yönleriyle görmemizi, sağladığınız için çok teşekkürler.Sevgiler...


    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.
  • 30.10.2013 - 19:28
  • Yemek Hikayeleri Admin
  • Hoş Geldin
  • Hoş geldin Cansu. Küme'ye adeta cansuyu vermişsin. Fotoğraflar da bir o kadar lezzetli. Karadenizin ezgisi var satırlarında. Yeşil..rengarenk bir yeşil...

    Eline sağlık.

    Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Etiketler
küme yapımı, cansu özcanın yazısı

Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri
hit counter