Yedim seni

14.11.2010 - 8:00 | - Tüm hikayeler
  • Pastaya ne dersiniz?

Arkadaşlık güzel bir şey. Hele arkadaş olanların, çocukları da birbirleriyle arkadaş olabiliyorsa daha da güzel. Çocukların birbirleriyle anlaşması, kaynaşması; büyüklere göre çok daha kolay. Hele de aynı oyun ve etkinliklerden zevk alıyorlarsa, birlikte olmak için can atıyorlar zaten.

 

Satranç oynamayı öğrendiğimde yaşım yirmiye gelmişti. Bu geç kalmanın verdiği hırsla bir dönem epey üzerine düştüm bu güzel oyunun. Satranç oynamanın tadını ve keyfini bilen birisi olursa karşımda saatlerce oynayabilirim. "Tadı ve keyfi" diyorum zira bu yaşıma kadar oynadığım ve adına oyun denilen bütün her şeyi sadece bu iki duygu için oynamış birisiyim. Dokuz kiremit, futbol, basketbol, masa tenisi, king, üç-beş-sekiz, satranç...Hepsi de sevdiğim arkadaşlarımla ve birinci planda eğlenme amaçlı oynanmış oyunlardır. Bence makyavellistliğin hiç girmemesi gereken kutsal bir alandır oyun. İşte bu yüzden oyun oynayan çocukların gönüllü ombudsmanlığını çok severim. Elimden geldiğince "öğreten adam" durumuna düşmeden, gerekli her türlü yardımı yapmaya çalışırım.

Yardım 1 : Karşınızdakinin basit hatasını fırsat bilip onu yenmek size bir şey katmaz. Bu tür hatalarda birbirinizi uyarın ve oyununuz daha uzun sürsün. Uzun süren bir satranç oyunu ikinize de daha çok şey öğretir.

-Filini yiyebilirim?!
-Atını yiyebilirim?!
-Vezirini yiyebilirim?!

-Pastaya ne dersiniz?

tarafından girilen tüm hikayeler Çocuk yemekleri kategorisindeki tüm hikayeler
6237 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum Yaz! Sık kullanılanlara ekle veya Paylaş

Yorum Gönder

Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!


Kategoriler

Yeni Hikayeler

Yeni Yorumlar

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

E-Bülten

Bizden haberdar olmak için
Copyright © Yemek Hikayeleri
hit counter